زه‌رده په‌ري گول

زهر

idris980 — Fri, 09 Oct 2009 01:41:18 GMT

ژار(زهر)

له داخی مهینهتی دهوران دلم پر ئاوره ساقی

ألا یا ایها الساقی قلبی ملیءٌ بالنار من هموم الأیام

از حسرت اندوه روزگار دلم پُرِ آتیشه ای ساقی

له ژاری تالی ژین دیسان پیالهی دل پره ساقی

من سم الحیاة الناقع کأس القلب ملیئة مرة أخری

از سم تلخ زندگی باز پیالۀ دل پُرِ ساقی!

وهره ئهمشهو وهکو ههر شهو، وهره ساقی دلم خوینه

تعالی اللیلة کاللیالی الماضیة تعالی، قلبی دامی

بیا امشب مثل هر شب بیا ساقی دلم خونه

ههتا کوو دیته چاوم خهو حهرامه شهربهتان بینه

آتی بالعصیر المحرم حتـی یأخذنی النـوم

تا خواب به چشمانم میآید ازین شربتهای حرام بیار

دلم زوخاوی لی درژی دهسا ههسته بکه مهستم

یسکـب القیح من قلبـی فـقم خمِّـرینـی

زدل خونابه میآید پس برخیز و مستم کن

شهرابی کون له جامی نوی،به خور تیکه بده دهستم

خمورالقدیمةفی کأس جدیدة بالمرة صبّیها واجعلیها فی یدی

شراب کهنه در جامی نو به یکباره بریز و به دستم ده

که وا کون کون بووه جهرگم له جهوری ماتهمی دنیا

لأن کبـدی هـکذا مـحرق من غدر حـداد الدنیـا

که اینگونه جگر پاره پارهست ز جور ماتم دنیا

ههتا کو سهردهمی مهرگم وهره ههر توم دهوی تهنیا

و تعالی حتی یأتینی الموت لأنی أریدک وحدک

بیا تا لحظۀ مرگم که تنها تو را خواهم

ههناسهی سهردی پر داخم دهمیکه گرتویه ناخم

من زمان آهاتی الباردة و حزینة إشتعل فی قلبی

آه سرد پرسوزم زمانی ست که در درون در گرفته

شهرابی تویه دهیشوری پهژارهی ژینی پر ئاخم

و خمـرک هذا وحـده یمـحو همـوم حیاتـی الحزینه

و تنهااین شراب توست که میشوید اندوه زندگی پرحسرتم را

«شهریف»

دوباره برمیگردی

idris980 — Thu, 03 Sep 2009 15:26:18 GMT

چون زنسیم میشود زلف بنفشه پرشکن وه که دلم چه یاد از آن عهد شکن نمیکند

«حافظ»

هتيجى تانى

روح وانساني

برو و فراموشم کن

برو و له بیرم که
بكرة حتيجي ثاني

بزودی دوباره برمیگردی

زور زوو دهگهریهوه
روح وانساني

برو و فراموشم کن
برو و له بیرم که

بس حتندم يوم علشاني

اما حتما یه روزی به خاطراین فراموشی پشیمان میشی

بهلام حهتمن روژیک سهبارهت بهو لهبیرکردنهت پهشیمان دهبیوه
انت كنت بتقول تهواني

این تو بودی که میگفتی عاشقمی

ئهوه تو بوی دهتوت ئاشقی منی
لما تجي في يوم تنساني

و هرگز اون روزی نمیاد که فراموشم کنی

و قهت روژیک نایه که له بیرم کهی
دنيا والله وفيها عجايب

این دنیا به خدا چیزهای عجیبی داره

به خوا دونیا شتی سهیری زور تیدا
روح هتيجي ثاني

بزودی دوباره برمیگردی برو!
برو! زور زوو دهگهریهوه

مين انت مين

تو کی هستی؟کی؟
تو کیی؟ کی؟

انت عشان حبيتك
چرا که من دوستت داشتم

بوچی که من خوشم دهویستی

ايه انت ايه

تو چی هستی؟ چی؟

تو چی؟ چی؟
لو هقول للدنيا انسيتك

اگه به دنیا بگم فراموشت کردم!

ئهگه به تهواوی دونیا بلیم له بیرم کردوی!
شوف ابقى شوف
ببین ببین چی مونده؟!

بروانه بروانه چی ماوه؟!

بكرة تندم لما اسيبك

فردا که ترکت کردم پشیمون میشی

سپهی که له جیم هیشتی پهشیمان دهبیوه
روح ياللا روح

برو یاللا برو!

برو یالا برو
بكرة شوقك ثاني يجيبك

خیلی زود علاقهات دوباره تو را پیش من میاره

زور زو خوشهویستیت بو من، تو لای من دینیتهوه

من همانيام

idris980 — Mon, 27 Jul 2009 20:38:18 GMT

تخيل همه چیز است،تخیل پیش درآمدی از جاذبه های آینده زندگیست.

« انشتین »

انا يللي

انا يللي بحبك وحدي انا
من همانيام که به تنهايي تو را دوست دارم

منم ئهو کهسهی که تهنیا توی خوش دهوی
انا يللي بريدك لي انا
من همانیام که تو را فقط برای خود می خواهم

منم ئهو کهسهی که توم تهنیا بو خوم دهوی
انا يللي بعمري ببقى أنا
من همانیام که تمام عمرم را باقی خواهم ماند

منم ئهو کهسهی که تهوای عومرم دهمینمهوه
على وعدي يا وعدي
بر پیمانی که با تو بستم

له سهر ئهو پهیمانهی که له گهل توم بهستو
لوحدي انا
تنها من
تهنیا من

الهوى يا حبيبي الهوى أسرار عزیزم
عزیزم ,عشق سرشار از ناگفتنیهاست
خوشهویستم، عیشق پر له نهینیه

حيرة و غيرة و شوق و نار
پریشانی و حسادت و دلتنگی و سوختن
پهریشانی و حهسودی و دلتهنگی و سوتان

بتسال كيف بغار عليك؟
از من می پرسی که چگونه به تو حسادت می کنم؟

لیم ئهپرسی چون حهسودیم پیت دی؟
و قلبك علم قلبي يغار
در حالیکه قلب تو به من آموخت که حسود باشم

له حالیکدا دلی تو فیری کردم که حهسودیت پی بکهم
الدنيي بتحلى و انا وياك
هنگامیکه من وتو با هم هستیم جهان زیباتر می شود

ئهو کاتهی که من له گهل توم دنیا جوانتره
غير عمري بلحظة هواك
عشق تو, زندگی مرا در یک آن دگرگون کرد

خوشهویستیت ژیانی منی له یهک کات گوری
ما كان قلبي بيعرف حب
قلب من معنای عشق را نمی دانست

دلی من مانای خوشهویستی نهدهزانی
و لا عنده غالي لولاك
و اگر که تو نبودی، عشق پیشش ارزشمند نبود

و ئهگهر تو نهبای خوشهویستی لای وی مانایهکی نهبو

کوله بار غم

idris980 — Thu, 25 Jun 2009 19:19:14 GMT

بارگه‌ی خه‌م

رحلُ الهَمّ

کوله بار غم

شعر از: احمد محمد

ترانه از : ناصر رزازی

‌ بارگه‌ی خه‌مم هه‌ڵگرت و هاتمه‌وه‌ بۆ شاره‌که‌م

حملتُ رحلَ همّی و رجعتُ إلی بلادی

کوله بار غمم را برداشته و سوی دیار خود آمدم

هاتم به‌ره‌و دییاری شه‌نگی که‌س و کاره‌که‌م

جئتُ إلی بلادِ آبائی الخَضِرة

دیار سرسبز و خرم پدرانم

بۆ باوه‌شی به‌ سۆزی دایکه‌ دڵ سووتاوه‌که‌م

إلی حضنِ ملیئٍ بالإحساسِ حضنِ أمی اللی جریح الفؤاد

سوی آغوش گرم و پرسوز مادر داغدیدهام

تاکوو بزانێ چه‌نده‌ به‌ سۆیه‌ ئازاره‌که‌م

کی تعرفَ ما أحرقَ آلامی للفؤادِ

تا مادر بداند چقدر درد من کشنده است

هاتووم وه‌کوو شه‌ماڵێک چڵ و گه‌ڵا بدوێنم

جئت کریحِ الشَّمال لِکی أتحدثَ النباتَ و الورقَ

آمدهام تا چون باد شمالی با گل و گیاه سخن بگویم

پاییزی غه‌رێبی دڵ به‌ جارێک هه‌ڵوارێنم

و أتخلصُ من خریفِ القلب بالمَرّة

و یکباره برگهای زرد پاییز غربت دل را فروریزم

که‌ من نمه‌ی باران بم، ئێوه‌ش ئاوێنه‌ی باخمن

إن کنتُ وابلا فأنتم مرآة حدیقتی

اگر من نم نم باران باشم شماهم آینۀ باغچۀ من هستید

هه‌رچه‌نده‌ لێتان دوور بم هه‌نسک و ئاهی ناخمن

ومهما أکونُ بعیداً منکم فأنتم نشیجی و آهی

اگرچه از شما دورهم باشم ولی بازم هقهق و آه درون من هستید

دڵم پرسه‌ خانه‌یه‌ سه‌رم به‌فری زستانه‌

قلبی مخبأ الهموم و رأسی کثلج الشتاء بسبب الآلام

قلبم آرمگه غمهاست وسرم چون برف از درد سپید گشته

هه‌میشه‌ خه‌م له‌ چاوما باڵاترین میوانه‌

دوماً الهمُّ هوَ الضیفُ الافضلُ فی عینیَّ

غم همیشه والاترین مهمان چشامه

وه‌ک باڵنده‌ی لانه‌واز ته‌ره‌و بێ ناونیشانم

کالطیر المطرود من عشّه أنا تارک عشی مجهولاً

مثل پرندۀ رانده شده از لانه، من نیز از کاشان خویش بی نام ونشان رانده شدهام

چه‌ن شیرینه‌ که‌ ده‌ڵێم من خه‌ڵکی کوردستانم

کم أحلَی إذ أقولُ أنا کُردستانی

چقدر شیرین است آنگاه که می گویم من اهل کردستانم

بهش بگین

idris980 — Fri, 29 May 2009 20:06:18 GMT

شیشه بشکسته را پیوند کردن مشکلست

دل چو آزرده شود خرسند کردن مشکلست

ترانه : پیی بلین

زیاد اسعد

پیی بلین تو خوا کهسی روژی هه زار جار

قولوا لها باالله من مثلی ألف مرّة کل یوم

بهش بگین تورا به خدا کی مثل من روزی هزار بار

ناوی توی له سهر لیوه به گریانو زار

یذکر اسمک بالبکاء و التضرّع

اسم تو با گریه و زاری رو لبهاشه

پیی بلین ئاشقیکم شیت و سهرگهردان

قولوا لها أنا عاشقٌ مجنونٌ متحیرٌ

بهش بگین عاشقی دیونه و سرگردانم

چاوه ریمه روژ و شهو له کوچه و کولان

استناک طوال اللیل و النهار فی الأزقة

روز و شب تو کوچه ها چشم براهم

پیی بلین بهسهرهاتم کرا به چیروک

قولوا لها أنّ مصیری صار قصة

بهش بگین سرنوشتم داستان شده

ههموو خهلک دهزانن منم مال ویران

و کل الناس یعرف هذا هو أنا اللی خسران و تعس

و همۀ مردم میدانند این منم که خونه ام خراب شده

پیی بلین پیی بلین ههموو عالهم پیی بلین ههمو دونیا پیی بلین

قولوا لها قولوا لها کل العالم و کل الناس

بهش بگین همه مردم و همه دنیا بهش بگین

پیی بلین له ههر کوچه و دیوارو دهروازهی شار

قولوا لها بأنّ فی کل زقاق و علی کل جدران و بوابة المدینة

که در هر کوچه و دیوارو دروازۀ شهر

ناوی ئهوه که نوسراوه به خوینی منی ههژار

أنّ اسمها مکتوب بدم مسکین مثلی

اسمه اونه که با خون من بیچاره نوشته شده

پیی بلین له ههر لایه ههوری دهکاته باران

قولوا لها أینما تمطر سحابٌ

بهش بگین هر طرف ابری که میباره

ئهوه منم دهبارینم فرمیسکی ئازار و ژان

أنّه هو أنا أمطر دمعات الحزن و الألم

این منم که اشک درد و آزار میبارانم

پیی بلین دلداریکم به شهو تهنیا ئهمینم

قولوا لها أننی عاشقٌ أتوحّد فی اللیالی

بهش بگین که من دلداری هستم شبها تنها میمونم

به یادی ئهو ههزار شیعری ئاشقانه ئهخوینم

و أنشد بذکرها الآلاف من قصائد الحب

و به یاد او هزار شعر عاشقانه میخونم

پیی بلین روژی دادی دهمرم سهر دهنیمهوه

قولوا لها یأتی یوم أموت و أجعلُ رأسی علی التراب

بهش بگین یه روز میاد میمرم و سر رو خاک میزارم

به یادی ئهو به ههناسهی گهرمی ئهو دهژیمهوه

لکن بذکرها و بنفَسها الحارة أحیی مرة أُخری

اما با یاد اون و با نفس گرمش عمر دوباره مییابم

پیی بلین که له من ئاشقتر کییه!؟

قولوا لها من هو أعشق منی!؟

بهش بگین کی از من عاشقتره!؟

وهکو من دیوانهو شهیداتر کییه

و من هو أکثر جنونا و ولهاً منی

مثل من دیونه و شیداتر کییه

ئهگهر ئهو ولاتی پهنای ئاشقانه

إذا کانت هی الأرض اللجوء للعشاق

اگه اون سرزمین پناه عاشقانه

کی وهک من کوردیکی بی مال و جییه

فمن هو مثلی کُردٌ بلا مکانٍ و ملجإٍ

کی مثل من یه کُرد بی خونه و بیپناهه

عزيز دلم

idris980 — Tue, 12 May 2009 19:46:18 GMT

عشق احساس دردی است که از علاقه ای بزرگ و سرشار نشأت گرفته است.

"جبران خلیل جبران"

حبيب قلبي

حبيب قلبي حياة قلبي
عزيز دلم و تمام وجودم

خوشهویستی دلمو و ههمو ژینم

شغل قلبي تعب قلبي جرح قلبي
فکرم را مشغول کرد و دلم را شکست و زخمیش کرد

بیری منی به خوی گرتو و دلمی شکاندو برینداری کرد
بيظلمني بيئلمني
به من ظلم کرد و ناراحت و غمگينم ساخت

زولمی لیم کردو رهنجاندمی
يعذبني بيجرحني بيتعبني

آزارم ميده ، دلم را ریش، و روحم را خسته مي کنه

ئازارم دهدا، دلم بریندارو رهنجاوم دهکا
لو اسهرله و افكرله
اگر شب ها به خاطرش بيدار بمانم و به او فکر کنم

ئهگهر شهوانه سهبارهت به ئهو خهوم لی نهکهوی و بیری لی بکهمهوه
بينساني و ينسى الشوق و يسبني
منو فراموش و رها مي کنه و تمام دلتنگي هامو ناديده مي گيره و ترکم میکنه

له بیرم دهکا و تهواوی دلتهنگیکانی من وهبهر چاو ناهینی و جیم دیلی
لو بعدته بيرجعلي و يسمعلي
واگه اونو فراموشش کنم پیشم بر مي گرده و به حرفهام گوش ميده

بهلام ئهگه من ئهوی له بیر کهم دهگهریتهوه لام و گو به قسهکانم دهدا
و من تاني يغلبني
ولي دوباره آزارهاشو شروع مي کنه

بهلام دیسان ئازارهکانی دهست پی دهکا
حبيبي حبه نار و قربه نار و بعده نار
عزيزی که عشقش، درکنارش بودن و دوريش همه مثل آتش است

خوشهویستیک که عیشق و له لا بون و دوری ئهو ههمو وهک ئاگره
و ليل نهار مشغولة بيه
و شب و روز بهش فکر مي کنم

و شهو و روژ بیری لی ئهکهمهوه
و منو ياما قلبي داب و منو ياما شاف عذاب
چه قدر قلبم در آتش عشقش سوخت و چه آزارها که ازاو نديدم

چهند دلم ده ئاوری عیشقی ئهو دا سوتاو و چهندی ئازار دام
و لسه روحي فيه
اما هنوزم هستیام متعلق به اوست

بهلام هیستاش دلم له لای ئهوه
لا انا كلي ليه و دايبه فيه و روحي فيه
مني که تمام وجودم مال ا ونه و در عشقش مي سوزم

منیک که تهواوی ژیانم ئی ئهوه و له عیشقی ئهو دا دهسوتیم

ناديت عليه بايعني ليه
از او پرسيدم که چرا من را ترک مي کني

لیم پرسی که بوچی من جی دیلی
يا ويلي دايبه دوب و ازاي أتوب
اي واي من به يکباره در عشق او ذوب شدم و چگونه مي توانم دست از اين عشق بکشم

ههی داد که من بهتهواوی له عیشقی ئهو دا توا مهوه و چون دهتوانم دهست لهو عیشقه ههل گرم
يا دوب يا دوب من نظره وحده دوبت فيه
من فقط با يک نگاه او آب مي شوم

من تهنیا به نیگاهیکی وی دهتویمهونه
هو عشان بحن ليه و دبت فيه
به خاطر اينکه دوستش دارم و در عشقش سوختم

چونکه خوشم دهویت و له عیشقی وی دا دهسوتیم
اهون عليه يسبني ليه كده
اینقد براش بیارزش شدم، چگونه دلش راضي ميشه اينگونه منو ترک کنه

ئهوا بو وی بیئهرزیش بومه ، چون دلی دیت ئهوا جیم بیلیت
هو فاكرني ايه لعبة فی اديه
او فکر ميکنه من بازيچه اي در دستان او هستم

ئهو فکر دهکات من گالتهی دهستی ویمه
و حياة عينيه لعرفو اني مش كده
وليکن به چشمانش قسم به او نشان خواهم داد که من اينچنين نيستم

بهلام سویند به چاوانم پیی دهناسینم که من وا نیمه..!

بزار پرواز کنم!

idris980 — Sat, 25 Apr 2009 09:44:18 GMT

دلهای بزرگ و احساسهای بلند عشقهای زیبا و پرشکوه میآفرینند.

" شریعتی"

خلّيني طير

مش قادر تشعر في و تفهم قلبي والافكار

تو نمیتونی منو درک بکنی و قلب وا فکارم را بفهمی

تو ناتوانی ههست به ناخی من بکهی و له دل و بیری من تی بگهی
و لا قابل اشعر بالحرية ومن نَسمة بتغار

و حتی احساس آزادیام را قبول نمیکنی، حتی از وزش نسیمی در کنارم غیرتی میشی

و حهتا ههستی ئازاد بونی منت پی قهبول ناکری، حهتا له سوزهی بایهک له لای من غیرهتی دهبی!
مش قادر تشعر فيّ و تفهم قلبي والافكار

تو نمیتونی منو درک بکنی و قلب وا فکارم را بفهمی

تو ناتوانی ههست به ناخی من بکهی و له دل و بیری من تی بگهی
و لا قابل اشعر بالحرية ومن نسمة بتغار

و حتی احساس آزادیام را قبول نمیکنی، حتی از وزش نسیمی در کنارم غیرتی میشی

و حهتا ههستی ئازاد بونی منت پی قهبول ناکری، حهتا له سوزهی بایهک له لای من غیرهتی دهبی!
خلّيني طير وجن وغني وارقص ليل نهار

بزار پرواز کنم، دیونه بشم و ترانه بخونم وشب و روز برقصم

لیم گهری با ههلفرم و شیت بم و گورانی بلیم وشهو روژ ههلپهرم
انا بَدّي احس الكون بايدي لعبة مهما صار

من دوست دارم دنیا را تو دستام به بازیچه بگیرم، هر چی میخواد بشه؟ بشه!

من دهم ههوی ههست بکهم دونیا له دهستهکانم دا گالته یه، ههرچی دهبیت با ببیت!
ما فيك تغير طبعي وتمشّيني ع هواك

افکار و منش من هرگز درباره تو تغییر نکرده حال آنکه تو مرا بر عشق خودت وا میداری

بیر و بوچو و رهوشتی من سهبارهت به تو نهگوراوه بهلام تو من هان دهدهی بو لای عیشقی خوت
ولا فيك تحاسب دقّة قلبي وعارف شو بهواك

و اصلا تپشهای قلبم را برای خودت به حساب نمیاری، درحالیکه میدونی چقد دوستت دارم

و هیچ لیدانهکانی دلم بو خوت ناژمیری ، به پیچهوانهوه دهزانی چهندیشم خوش ئهویی

خليني طير وجن وغني وارقص ليل نهار
انا بدي احس الكون بايدي لعبه مهما صار

وقت جدایی فرا رسید

idris980 — Wed, 15 Apr 2009 10:37:18 GMT

عمق و درونمایه عشق فقط لحظه فراق پدیدار می شود.

"جبران خلیل جبران"

جايي الوقت
وقت جدایی فرا رسید

انت بتعرف بتجننى وبتبعد ما بتسال عنى

تو میدونی که دیونهام میکنی و ازم دور میشی و ازحالم نمیپرسی

تو دهزانی که شیتم ئهکهی و لیم دور ئهبیوهو لیم ناپرسی
عارف .عارف انى ما بقدر جافيك

تو میدونی که من نمیتونم به تو ستم کنم

تو دهزانی که من ناتوانم زولمت لی بکهم
وبتعرف أديش بحبك تاعبنى ومريح قلبك

و میدونیکه چقدر دوستت دارم منو رنج میدی و دل آسوده ای

تو دهزانی که چهندم خوش ئهویی و دهمرهنجینی و بوخوت دلت ئاسودهیه
شايف قلبى بحبك ما عنده لا شريك

میبینی که قلبم تورا دوست داره، تو در ش هیچ همتایی نداری
جايي.. جايي الوقت وبطل فكر فيك

وقت جدایی فرا رسید و بیهوده بود هرچه به تو می اندیشید م

کاتی جودا بونهوه گهیشت و بیکهلک بو بیر کردنهوهم له تو
قاسى قسى قلبى وما جرب احكيك

سنگدل به قلبم ستم کردی و دیگر نمیخوام چیزی برات بگم

دل رهق زولمت له دلی من کر د و ئیتر نامههوی هیچی دیت بو بلیم
انا اللى غلطانه مش الحق عليك

این منم که اشتباه کردم، حق با تو نبود
ئهوه منم که ههلهم کردوه، حهق به تو نهبوو

طمعتك يا انانى انا عملتك هيك

ای خودخواه اینکه اینگونه رفتار کردم، چون به بدست آوردنت حریص بودم

ئهی خو خوشهویست ئهوهی که وام کردووريا، بو ئهوه بو که بو وه دهست هینانت تهماحم ههبوو
بديتك عا عيونى عا قلبى وعيونى

تورا بالاتر از چشام میخواستم، نه! بالاتر از قلب و چشام!

ریزی تو له سهر چاوانم بو، نا! سهر تر له دل و چاوانم!
انا اللى ندمانه عا كل اللى صار

این منم که به خاطر همۀ آنچه گذشته پشیمونم

ئهوه منم که سهبارهت به تهواوی رابردوو پهشیمانم

لونتك بحنانى ورسمتك اشعار

تورا باعشقم رنگامیزی کردم و در اشعارم به تصویر کشیدم

توم به رهنگی ئهوینهو رهنگ کرد و دهنیو شیعرهکانم دا وینهی توم هینا!
يا ويلى من جنونى يا ويلى من جنونى

ای وای از این همه دیوانگیام! ای وای از این همه دیوانگیام!

بهلام ئاخ لهو ههمو شیتیی من! ئاخ لهو ههمو شیتیی من!
شو بحكيلك قللى ما عاد فيى قول

بگو! چطور برات بگم؟ دیگه حرفی برای گفتن ندارم!

ئیتر بلی! من چلون بوت بلیم؟ هیچ قسهیهکم بو ووتن نییه!
شو بعملك اكتر فى اكتر معقول

دیگر بیشتر ازین چکار برات بکنم؟! بیشتر از حد معقول؟!

ئهدی زیاتر له وه چم بو کردبایی؟! زیاتر لهوهیی به بیر دا بیت؟!
انا حكيت ال عندى قلتلك شو عندى

من از اونچه تو دلم بود برات گفتم، گفتم که چی تو دلمه

من ئهوهی که له دلم د ابو بوم ووتی، ووتم چیم له دل دایه
حبيتك يا عيونى حبيتك بجنون

ای چشای من دوستت داشتم، دیونه وار دوستت داشتم!

ئهی چاوهکانم توم خوشئهویست، شیتانه خوشم ئهویستی!
تتضلك بعيونى وتما الحب يهون

تورا در چشام نگه میدارم، و همیشه اینگونه عشق بیارزش میشود

تو له نیو چاوانم دا را ئهگرم، و ههموو کات عیشق ئاوا بیقیمهت ئهبیت
رح قلك ما بدى رح قلك مابى

هنوز از اونچه میخوام برات میگم، هنوز از اونچه تو دلمه برات میگم

هیستاش ئهو شتهی دهم ههوی بهتوی ئهلیم، هیستاش له وهی ده دلم د ایه بوت دهلیم

خوسه ویستی و ....

idris980 — Thu, 02 Apr 2009 21:54:18 GMT

شعر كردي از :
كمال عيسي پاك ( سوما)

خوشهويستي و .... الحب و ....

ئهگهر دهريا إن كان البحر

بهقهد من قدّي

ماسيهكاني خوش ويستبايه يحب الأسماك

ماسيگرهكان صائد الأسماك

هيچ كات شالاويان نهدهبرد لم تهجم علي الأسماك أبداً

*************

ئهگهر بههاريش و لو كان الربيع

بهقهد من قدّي

سهوزي و گول يحب الخضارة و الأزهار

خوش ويستبايه ..........

به دايم دوماً

سهوزپوش دهبو! يلبس الخضراء

************

ئهگهر هاوينيش لو كان الصيف

بهقهد من قدّي

گهرمي ئهويني يحسُّ

ههست كردبا بحرارة الحب

قهد نهي دههيشت لم يسمح

هيچ كات أبداً

سوزهيهك ههل بكات أن تهب نسمة

************

ئهگهر دار بهروو إن كان السنديان

بهقهد من علي قدري

گهلاي داري يحب الأوراق

خوش ويستبايه .............

قهد باي پاييز ريح الخريف

نهي دهتواني ما استطاعت قطّ

بو دياري أن تهديها

فهسلي خهزاني الخريف

بو بيني ...........

**********

ئهگهر زستانيش إن كان الشتاءُ

بهقهد من قدّی

بهفري سپي يحب الثلج الأبيض

خوش ويستبايه ............

قهد نهي دههيشت لم يسمح أبداً

پهلهي رهشي أن تسقط عليها

تيبكهوي نقطة سوداء

**********

ئهگهر دلداريش لو كان العاشق

بهقهد من قدّي

ههستي به ئهوينم يحسُّ بالحب

كردبا ..........

هيچ كات ويلي لمّا يتركني أبداً

نهدهكردم ...........

************

ئازيزهكهم حبيبتي

وهكوو دهريا أنا كالبحر

ليواو ليوم له ئهوينت مليءٌ من حبكِ

*********

دهليم ئازيز بههارهكه! أقول عزيزتي يا ربيعي!

بهرگي سهوزت زيّك الأخضر

فري مهده لا ترميه

*********

له هاويني سوتينهر دا في الصيف المحرق

بزهي پر سوزت ابتسامتك الحميمة

فينكي و ئاراميم يمنحني البرودة و الهدوء

ئهداتي .........

******

خوشهويستم حبيبتي

قهد ناهيلم لن أسمح أبداً

بو هيچ كهسي أن تصبح

ببيه نيچير صيداً لأيّ صيادٍ

ئهينهكهم حبيبتي

وا ههست دهكهم أحسّ بأنك

گهلاي داري سهرمي و أوراق شجرة كياني

قهت ناهيلم و لن أسمح

شنهي شهمال هبة الشمال

بتوهريني أن تسقطك

**********

دلدارهكهم محبوبي

له زستاني شهختهو في الشتاء البارد

سههول بهنداندا و المُثلِج

ئاميزت حضنك

گهرمي ئهوينم يمنحني حرارة الحب

پيدهبهخشي ......

**********

ئهوينهكهم يا حبيبي

بهقهد ههر چوار وهرزهكان قدر الفصول الأربعة

خوشم دهويي و أحبك

له ناوتا دهتويمهوه و ادوب فيك

نازدارهكهم عزيزتي

له ههر كوي بم أينما كنتُ

بو باوهشت أرجع لحضنك

ههر ديمهوه و .....

له ناو تو دا و فيك

دهتويمهوه.......! أدوب.......!

بخشش

idris980 — Thu, 26 Mar 2009 17:33:55 GMT

سماح
بخشش

ليت ئهبورم!
قالى وبعیونو شفت الندم
از من طلب بخشش کرد و من در چشمانش پشیمانی را دیدم

داواي لي بوردني ليم كرد و من له چاواني دا پهشيمانيم ديت
ندم، من قلب ياما بالماضي ظلم
پشیمانی ، در قلبی که چه قدر در گذشته سنگدل بود!

پهشيماني له دليك دا كه ده رابردو دا زور رهق بوو
كيف حير سؤالو وما قدرت؟
چگونه سوالش باعث پريشاني من شد و نتوانستم

چون پرسيارهكهي مني پهريشان كردو نهمتواني
لا! بدى قلو لا وما قلت
نه بگويم! می خواستم به او بگویم ، اما نگفتم

بليم نا! دهمههويست پيي بليم بهلام نهم كوت
ضيعت كل الكلمات
تمام حرفها و سخنان را گم کردم

همو قسهكانم له بير چووه
وعيونو فى بالى
و تصوير چشمانش در فكر من بود

و وينهي چاوه كاني له بيرم دا بوو
وسنين حبى فى لحظات
و تمام سالهای عشقم در یک لحظه

تهواوي سالهكاني خوشهويستيم له دهميك
مرت ببالى
چون خیالی از خاطرم گذشت

وهك خهياليك به بيرم دا هاتهوه
لا حبيبى ما نسيت لحظة هواك!
نه عزیزم من حتی لحظهاي عشق تو را فراموش نکردهام!

نا خوشهويستم من حهتا بو دهميك عيشقي توم له بير نهكردووه!
من قلبى سماح
از ته دلم تو را می بخشم

له ناخي دلمهوه له تو ئهبورم
عالبال بعدك عالبال
هنوز یاد تو در خاطرم هست

هيستاش يادت له بيرم دايه
حبيبى يا غالى
عشق من! ای گرانبها ترین!

ئهويني من! ئهي به نرخترين!
لو طال بعدك لو طال
هر چه قدر دوری تو به درازا بکشد

ههرچهند دوري تو دري‍‍ژتر ببيتهوه
ما بتفارق بالى
هیچ وقت از فكرم دورنخواهي شد

قهت له بيرم دور ناكهويوه
سماح
بخشش

ليت ئهبورم!
قلبي انا لا ما نسي
نه ، قلبم هیچ وقت تو را از یاد نبرده!

نا دلم قهت توي له بير نهكردو
وبقيت عالوعد حتى لو قلبك قسي
و همچنان بر سر پیمانم هستم، اگر چه تو سنگدلي!

و هيستاش له سهر بهليني خومم ئهگهر چي تو ههر دلرهقي!
صعب اقدر انسى ايام الهوى
سخت است بتوانم روزهای عاشقی را فراموش کنم

گرانه بتوانم روژهكاني خوشهويستي له بير كهم
ايام
روزهایی که

ئهو روژانهي كه
مثل الحلم عشناها سوا
همچون رویایی شیرین باهم سپری کردیم

وهكو خهونيكي شيرن له گهل يهك رامانبورد
بالقلب حبك والروح
عشق تو در قلب و روح من است

خوشهويستي تو ده دل و گيانم دايه!
عايش بذاتى
عشق تو در درون من زنده است

خوشهويستيت له ناخي من دا زيندووه
لا تغيب عنى لا تروح
نه، ازم دور نشو و از پیشم نرو

نا، ليم دوور مهكهوه جيم مههيله
وحدك حياتى
تنها تو زندگی مني!

تهنيا تو ژياني مني

زه‌رده په‌ري گول

زهر

دوباره برمیگردی

من هماني­ام

کوله بار غم

بهش بگین

عزيز دلم

بزار پرواز کنم!

وقت جدایی فرا رسید

خوسه ویستی و ....

بخشش

من همانيام