تبليغاتX
زه‌رده په‌ري گول
 

عشق احساس دردی است که از علاقه ای بزرگ و سرشار نشأت گرفته است.

 

                                                                  "جبران خلیل جبران"

 رنین

حبيب قلبي

حبيب قلبي حياة قلبي
عزيز دلم و تمام وجودم

خوشه­ویستی دلمو و هه­مو ژینم

شغل قلبي تعب قلبي جرح قلبي
فکرم را مشغول کرد و دلم را شکست و زخمیش کرد

بیری منی  به خوی گرتو و دلمی شکاندو برینداری کرد
بيظلمني بيئلمني
به من ظلم کرد و ناراحت و غمگينم ساخت

زولمی لیم کردو ره­نجاندمی
يعذبني بيجرحني بيتعبني

 آزارم ميده ، دلم را ریش، و روحم را  خسته مي کنه

ئازارم ده­دا، دلم بریندارو ره­نجاوم ده­کا
لو اسهرله و افكرله

اگر شب ها  به خاطرش  بيدار بمانم و به او فکر کنم

ئه­گه­ر شه­وانه سه­باره­ت به ئه­و خه­وم لی نه­که­وی و بیری لی بکه­مه­وه
بينساني و ينسى الشوق و يسبني
منو فراموش و رها مي کنه و تمام دلتنگي هامو ناديده مي گيره و ترکم میکنه

له بیرم ده­کا و ته­واوی دلته­نگیکانی من وه­به­ر چاو ناهینی و جیم دیلی
لو بعدته بيرجعلي و يسمعلي
واگه اونو  فراموشش کنم پیشم بر مي گرده و به حرفهام گوش ميده

به­لام ئه­گه من ئه­وی له بیر که­م  ده­گه­ریته­وه لام و گو به قسه­کانم ده­دا
و من تاني يغلبني
ولي دوباره آزارهاشو شروع مي کنه

به­لام دیسان ئازاره­کانی ده­ست پی ده­کا
حبيبي حبه نار و قربه نار و بعده نار
عزيزی که عشقش،  درکنارش بودن و دوريش همه مثل آتش است

خوشه­ویستیک که عیشق و له لا بون و دوری ئه­و هه­مو وه­ک ئاگره
و ليل نهار مشغولة بيه
و شب و روز بهش فکر مي کنم

و شه­و و روژ بیری لی ئه­که­مه­وه
و منو ياما قلبي داب و منو ياما شاف عذاب
چه قدر قلبم در آتش عشقش سوخت و چه آزارها که ازاو نديدم

چه­ند دلم ده ئاوری عیشقی ئه­و دا سوتاو و  چه­ندی ئازار دام
و لسه روحي فيه
اما هنوزم هستی­ام متعلق به اوست

به­لام هیستاش دلم له لای ئه­وه
لا انا كلي ليه و دايبه فيه و روحي فيه
مني که تمام وجودم مال ا ونه و  در عشقش مي سوزم

منیک که ته­واوی ژیانم ئی ئه­وه و له عیشقی ئه­و دا ده­سوتیم

ناديت عليه بايعني ليه
از او پرسيدم که چرا من را ترک مي کني

لیم پرسی که بوچی من جی دیلی
يا ويلي دايبه دوب و ازاي أتوب
اي واي من به يکباره در عشق او ذوب شدم و چگونه مي توانم دست از اين عشق بکشم

هه­ی داد که من به­ته­واوی له عیشقی ئه­و دا توا مه­وه و چون ده­توانم ده­ست له­و عیشقه هه­ل گرم
يا دوب يا دوب من نظره وحده دوبت فيه
من فقط با يک نگاه او آب مي شوم

من ته­نیا به نیگاهیکی وی ده­تویمه­ونه
هو عشان بحن ليه و دبت فيه
به خاطر اينکه دوستش دارم و در عشقش سوختم

چونکه خوشم ده­ویت و له عیشقی وی دا ده­سوتیم
اهون عليه يسبني ليه كده
اینقد براش بی­ارزش شدم، چگونه دلش راضي ميشه اينگونه منو ترک کنه

ئه­وا بو وی بی­ئه­رزیش بومه ، چون دلی دیت ئه­وا جیم بیلیت
هو فاكرني ايه لعبة فی اديه
او فکر ميکنه من بازيچه اي در دستان او هستم

ئه­و فکر ده­کات من گالته­ی ده­ستی ویمه
و حياة عينيه لعرفو اني مش كده

وليکن به چشمانش قسم به او نشان خواهم داد که من اينچنين نيستم

به­لام سویند به  چاوانم پیی ده­ناسینم که من وا  نیمه..!

 

 

نوشته شده توسط ادریس در سه شنبه بیست و دوم اردیبهشت 1388 ساعت 23:17 | لینک ثابت |

 

دلهای بزرگ و احساسهای بلند عشقهای زیبا و پرشکوه می­آفرینند.

                                                                 " شریعتی"

 

میریام فارس
  خلّيني طير   

مش قادر تشعر في و تفهم قلبي والافكار

تو نمی­تونی منو درک بکنی و قلب وا فکارم را بفهمی

تو ناتوانی هه­ست به ناخی من بکه­ی و له دل و بیری من تی بگه­ی
و لا قابل اشعر بالحرية ومن نَسمة بتغار

و حتی احساس آزادی­ام را قبول نمی­کنی، حتی از وزش نسیمی در کنارم غیرتی میشی

و  حه­تا هه­ستی ئازاد بونی منت پی قه­بول ناکری، حه­تا  له سوزه­ی بایه­ک له لای من  غیره­تی ده­بی!
مش قادر تشعر فيّ و تفهم قلبي والافكار

تو نمی­تونی منو درک بکنی و قلب وا فکارم را بفهمی

تو ناتوانی هه­ست به ناخی من بکه­ی و له دل و بیری من تی بگه­ی
و لا قابل اشعر بالحرية ومن نسمة بتغار

و حتی احساس آزادی­ام را قبول نمی­کنی، حتی از وزش نسیمی در کنارم غیرتی میشی

و  حه­تا هه­ستی ئازاد بونی منت پی قه­بول ناکری، حه­تا  له سوزه­ی بایه­ک له لای من  غیره­تی ده­بی!
خلّيني طير وجن وغني وارقص ليل نهار

بزار پرواز کنم، دیونه بشم و ترانه بخونم وشب و روز برقصم

لیم گه­ری با هه­لفرم و شیت بم و گورانی بلیم وشه­و روژ هه­لپه­رم
انا بَدّي احس الكون بايدي لعبة مهما صار

من دوست دارم دنیا را تو دستام به بازیچه بگیرم، هر چی میخواد بشه؟ بشه!

من ده­م هه­وی هه­ست بکه­م  دونیا له ده­سته­کانم  دا گالته یه، هه­رچی ده­بیت با ببیت!
ما فيك تغير طبعي وتمشّيني ع هواك

افکار  و منش من هرگز درباره تو تغییر نکرده حال آنکه تو مرا بر عشق خودت وا میداری

بیر و بوچو و ره­وشتی من سه­باره­ت به تو نه­گوراوه به­لام تو من هان ده­ده­ی بو لای عیشقی خوت
ولا فيك تحاسب دقّة قلبي وعارف شو بهواك

و اصلا تپش­های قلبم را برای خودت به حساب نمیاری، درحالیکه میدونی چقد دوستت دارم

و هیچ لی­دانه­کانی دلم بو خوت ناژمیری ، به پیچه­وانه­وه ده­زانی چه­ندیشم خوش ئه­ویی

خليني طير وجن وغني وارقص ليل نهار
انا بدي احس الكون بايدي لعبه مهما صار

 

 

 

 

 

نوشته شده توسط ادریس در شنبه پنجم اردیبهشت 1388 ساعت 13:15 | لینک ثابت |
 
Powered By Blogfa - Designing & Supporting Tools By WebGozar