اتفقنا
مایا نصری
م البدايه احنا اتفقنا ننسى كلمه يوم فراقنا
از آغاز با هم توافق کردیم اون حرف روز جدایی مان را فراموش کنیم
له سهرهتا دا پهیمانمان بهست که وشهی روژی جودایی له بیر کهین
مهما تبعدنا الليالى مش هنبعد عن طريقنا
هرچند شبها ما را دور کنه ما از راهمون دور نمیشیم
ئهگه چی شهوهکان ئیمه لیک دوور کا من و تو له ریگامان دوور نابینه وه
قلت لك افديك بعمرى قلت لى انا كلى ليك
بهت گفتم عمرمو فدات میکنم،گفتی من همه ی وجودم برای توست
پیم ووتی من ته مهنم فیدای تو ئهکه م؛ ووتت من ههمو ژیانم بو تویه!
قلت هاديك عينيا قلت لى غاليين عليك
گفتم چشامو فدات میکنم! گفتی اونا برات گرونن
ووتم چاوهکانم فیدای تو ئهکه م؛ ووتت ئهوان بو تو به نرخن
كنت ليه بتقول دا كله اه يا قلبك عمرى كله
تو برای چه همه ی اینا رامیگفتی ای کسی که قلبت همه زندگیمه؟
تو بو چی تهواوی ئهو شتانت ئهکوتن ئهی ئهو کهسهی دلت ههمو ژیانمه؟
بعد ما انت خدته منى جاى ترجع فى اتفاقنا؟!
بعد ازاینکه ازم گرفتیش،اومدی برگردی به توافقمون؟!
پاش ئهوهیی که لیت ههستاندم هاتوی بگهریوه سهر پهیمانهکهمان؟!
اتواعدنا فى بدايتنا مش هنبعد طول حياتنا
در آغاز به هم قول دادیم تاهستیم ازهم دور نشیم
له سهرهتا دا بهلیتمان دا که تا ههین لیک دوور نهبین
ليه نضيع كل حاجه ليه نقول كلمه ياريتنا؟
برای چی همه نیازمون به همدیگه رافراموش کنیم و برای چه کلمه " ای کاش" رابگوییم؟
بوچی تهواوی پیویستیمان پیک له بیر کهین و بو چی ووشه" خوزگه "بو یهک بلین؟
ترانه : عينك كذابين 
عينك كذابين
چشمانت دروغگويند
چاوهکانت دروزنن
قولي خايف ليه تقولها لي
به من بگو چرا می ترسی که اون کلمه رو به من بگی
پیم بلی بو دهترسی ئهو ووشهیه م پی بلیی
لو تداري العين قلبي حاسس بيها يا غالي
حتی اگه چشماتو رو هم هم بزاری قلبم می تونه اونرو احساس کنه نازنینم
ههتا ئهگهر چاوهکانیشت له سهر یهک دانیی دلم ههستی پی ئهکا
كلمه من حرفين عشتي بستاناها ليالي
چه شبهایی رو به انتظار شنيدن اين کلمه دو حرفی(حب) به صبح رسوندم
چ شهوانیکم له چاوهروانی بیستنی ئهو ووشه دو پیتی گهیانده بهیانی
على عيني عيونك تقابل عيني
چشمانت به چشمهايم نگاه می کنند
چاوهکانت له چاوی من دا دهروانیت
و قلبك بشوق يناديني
وقلبت مرا با عشق صدا می زند
و دلت پر بهدل بانگم ئهکا
و تبعد اوام
وليکن به سرعت از من دور می شوی
بهلام زور زوو لیم دور ئهبیتهوه
خبيني بحضنك ياريت و داريني
ای کاش مرا در آغوشت پنهان می کردی
بریا منت له نیو باوهشت دا شاردباوه
يا احلى مشافت عيني
ای قشنگترين موجودی که تا به حال دیدهام
ئهی شیرین ترین شتیک که تاکو ئهورو چاوم دیتویهتی
يا اجمل غرام
ای زيبا ترين عشق
ئهی جوانترین ئهوین
تعالالي
بيا کنارم
وهره لام
لا تبعد و سبني بحالي
از من دور نشو و مرا به حال خود رها مکن
لیم دور مهبهوه و تهنیا جیم مههیله
في حبك ده على جرالي عذابي في لقاك
هر چی بر سرم میاد به خاطر این عشق توست
ههر چی به سهرم دیت به خاتری ئهو خوشهویستیی تویه
قلها لي
این کلمه را به من بگو
ئهو ووشهیه به من بلی
عيونك بترسمها لي
چشمانت دارن اونو به من نشون می دهند
چاوهکانت ئهو ووشهیه بو من دهکیشنهوه
بحبك تريح بالي
دوستت دارم و در كنار تو آسوده ام
خوشم دهویی و له لای تو ئارام و هیمنم
وبعدين معاك
و هميشه در کنار تو باقي خواهم ماند
و ههمیشه لای تو دهمینمهوه
ژار(زهر)
له داخی مهینهتی دهوران دلم پر ئاوره ساقی
ألا یا ایها الساقی قلبی ملیءٌ بالنار من هموم الأیام
از حسرت اندوه روزگار دلم پُرِ آتیشه ای ساقی
له ژاری تالی ژین دیسان پیالهی دل پره ساقی
من سم الحیاة الناقع کأس القلب ملیئة مرة أخری
از سم تلخ زندگی باز پیالۀ دل پُرِ ساقی!
وهره ئهمشهو وهکو ههر شهو، وهره ساقی دلم خوینه
تعالی اللیلة کاللیالی الماضیة تعالی، قلبی دامی
بیا امشب مثل هر شب بیا ساقی دلم خونه
ههتا کوو دیته چاوم خهو حهرامه شهربهتان بینه
آتی بالعصیر المحرم حتـی یأخذنی النـوم
تا خواب به چشمانم میآید ازین شربتهای حرام بیار
دلم زوخاوی لی درژی دهسا ههسته بکه مهستم
یسکـب القیح من قلبـی فـقومی خمِّـرینـی
زدل خونابه میآید پس برخیز و مستم کن
شهرابی کون له جامی نوی،به خور تیکه بده دهستم
خمورالقدیمة فی کأس جدیدة بالمرة صبّیها واجعلیها فی یدی
شراب کهنه در جامی نو به یکباره بریز و به دستم ده
که وا کون کون بووه جهرگم له جهوری ماتهمی دنیا
لأن کبـدی هـکذا مـحروق من غدر حـداد الدنیـا
که اینگونه جگر پاره پارهست ز جور ماتم دنیا
ههتا کو سهردهمی مهرگم وهره ههر توم دهوی تهنیا
و تعالی حتی یأتینی الموت لأنی أریدک وحدک
بیا تا لحظۀ مرگم که تنها تو را خواهم
ههناسهی سهردی پر داخم دهمیکه گرتویه ناخم
من زمان آهاتی الباردة و حزینة إشتعل فی قلبی
آه سرد پرسوزم زمانی ست که در درون در گرفته
شهرابی تویه دهیشوری پهژارهی ژینی پر ئاخم
و خمـرک هذا وحـده یمـحو همـوم حیاتـی الحزینه
و تنهااین شراب توست که میشوید اندوه زندگی پرحسرتم را
«شهریف»
چون زنسیم میشود زلف بنفشه پرشکن وه که دلم چه یاد از آن عهد شکن نمیکند
«حافظ»
هتيجى تانى
روح وانساني
برو و فراموشم کن
برو و له بیرم که
بكرة حتيجي ثاني
بزودی دوباره برمیگردی
زور زوو دهگهریهوه
روح وانساني
برو و فراموشم کن
برو و له بیرم که
بس حتندم يوم علشاني
اما حتما یه روزی به خاطراین فراموشی پشیمان میشی
بهلام حهتمن روژیک سهبارهت بهو لهبیرکردنهت پهشیمان دهبیوه
انت كنت بتقول تهواني
این تو بودی که میگفتی عاشقمی
ئهوه تو بوی دهتوت ئاشقی منی
لما تجي في يوم تنساني
و هرگز اون روزی نمیاد که فراموشم کنی
و قهت روژیک نایه که له بیرم کهی
دنيا والله وفيها عجايب
این دنیا به خدا چیزهای عجیبی داره
به خوا دونیا شتی سهیری زور تیدا
روح هتيجي ثاني
بزودی دوباره برمیگردی برو!
برو! زور زوو دهگهریهوه
مين انت مين
تو کی هستی؟کی؟
تو کیی؟ کی؟
انت عشان حبيتك
چرا که من دوستت داشتم
بوچی که من خوشم دهویستی
ايه انت ايه
تو چی هستی؟ چی؟
تو چی؟ چی؟
لو هقول للدنيا انسيتك
اگه به دنیا بگم فراموشت کردم!
ئهگه به تهواوی دونیا بلیم له بیرم کردوی!
شوف ابقى شوف
ببین ببین چی مونده؟!
بروانه بروانه چی ماوه؟!
بكرة تندم لما اسيبك
فردا که ترکت کردم پشیمون میشی
سپهی که له جیم هیشتی پهشیمان دهبیوه
روح ياللا روح
برو یاللا برو!
برو یالا برو
بكرة شوقك ثاني يجيبك
خیلی زود علاقهات دوباره تو را پیش من میاره
زور زو خوشهویستیت بو من، تو لای من دینیتهوه
تخيل همه چیز است،تخیل پیش درآمدی از جاذبه های آینده زندگیست.
« انشتین »
انا يللي
انا يللي بحبك وحدي انا
من همانيام که به تنهايي تو را دوست دارم
منم ئهو کهسهی که تهنیا توی خوش دهوی
انا يللي بريدك لي انا
من همانیام که تو را فقط برای خود می خواهم
منم ئهو کهسهی که توم تهنیا بو خوم دهوی
انا يللي بعمري ببقى أنا
من همانیام که تمام عمرم را باقی خواهم ماند
منم ئهو کهسهی که تهوای عومرم دهمینمهوه
على وعدي يا وعدي
بر پیمانی که با تو بستم
له سهر ئهو پهیمانهی که له گهل توم بهستو
لوحدي انا
تنها من
تهنیا من
الهوى يا حبيبي الهوى أسرار عزیزم
عزیزم ,عشق سرشار از ناگفتنیهاست
خوشهویستم، عیشق پر له نهینیه
حيرة و غيرة و شوق و نار
پریشانی و حسادت و دلتنگی و سوختن
پهریشانی و حهسودی و دلتهنگی و سوتان
بتسال كيف بغار عليك؟
از من می پرسی که چگونه به تو حسادت می کنم؟
لیم ئهپرسی چون حهسودیم پیت دی؟
و قلبك علم قلبي يغار
در حالیکه قلب تو به من آموخت که حسود باشم
له حالیکدا دلی تو فیری کردم که حهسودیت پی بکهم
الدنيي بتحلى و انا وياك
هنگامیکه من وتو با هم هستیم جهان زیباتر می شود
ئهو کاتهی که من له گهل توم دنیا جوانتره
غير عمري بلحظة هواك
عشق تو, زندگی مرا در یک آن دگرگون کرد
خوشهویستیت ژیانی منی له یهک کات گوری
ما كان قلبي بيعرف حب
قلب من معنای عشق را نمی دانست
دلی من مانای خوشهویستی نهدهزانی
و لا عنده غالي لولاك
و اگر که تو نبودی، عشق پیشش ارزشمند نبود
و ئهگهر تو نهبای خوشهویستی لای وی مانایهکی نهبو
بارگهی خهم
رحلُ الهَمّ
کوله بار غم
شعر از: احمد محمد
ترانه از : 
ناصر رزازی
بارگهی خهمم ههڵگرت و هاتمهوه بۆ شارهکهم
حملتُ رحلَ همّی و رجعتُ إلی بلادی
کوله بار غمم را برداشته و سوی دیار خود آمدم
هاتم بهرهو دییاری شهنگی کهس و کارهکهم
جئتُ إلی بلادِ آبائی الخَضِرة
دیار سرسبز و خرم پدرانم
بۆ باوهشی به سۆزی دایکه دڵ سووتاوهکهم
إلی حضنِ ملیئٍ بالإحساسِ حضنِ أمی اللی جریح الفؤاد
سوی آغوش گرم و پرسوز مادر داغدیدهام
تاکوو بزانێ چهنده به سۆیه ئازارهکهم
کی تعرفَ ما أحرقَ آلامی للفؤادِ
تا مادر بداند چقدر درد من کشنده است
هاتووم وهکوو شهماڵێک چڵ و گهڵا بدوێنم
جئت کریحِ الشَّمال لِکی أتحدثَ النباتَ و الورقَ
آمدهام تا چون باد شمالی با گل و گیاه سخن بگویم
پاییزی غهرێبی دڵ به جارێک ههڵوارێنم
و أتخلصُ من خریفِ القلب بالمَرّة
و یکباره برگهای زرد پاییز غربت دل را فروریزم
که من نمهی باران بم، ئێوهش ئاوێنهی باخمن
إن کنتُ وابلا فأنتم مرآة حدیقتی
اگر من نم نم باران باشم شماهم آینۀ باغچۀ من هستید
ههرچهنده لێتان دوور بم ههنسک و ئاهی ناخمن
ومهما أکونُ بعیداً منکم فأنتم نشیجی و آهی
اگرچه از شما دورهم باشم ولی بازم هقهق و آه درون من هستید
دڵم پرسه خانهیه سهرم بهفری زستانه
قلبی مخبأ الهموم و رأسی کثلج الشتاء بسبب الآلام
قلبم آرمگه غمهاست وسرم چون برف از درد سپید گشته
ههمیشه خهم له چاوما باڵاترین میوانه
دوماً الهمُّ هوَ الضیفُ الافضلُ فی عینیَّ
غم همیشه والاترین مهمان چشامه
وهک باڵندهی لانهواز تهرهو بێ ناونیشانم
کالطیر المطرود من عشّه أنا تارک عشی مجهولاً
مثل پرندۀ رانده شده از لانه، من نیز از کاشان خویش بی نام ونشان رانده شدهام
چهن شیرینه که دهڵێم من خهڵکی کوردستانم
کم أحلَی إذ أقولُ أنا کُردستانی
چقدر شیرین است آنگاه که می گویم من اهل کردستانم
