ژار(زهر)
له داخی مهینهتی دهوران دلم پر ئاوره ساقی
ألا یا ایها الساقی قلبی ملیءٌ بالنار من هموم الأیام
از حسرت اندوه روزگار دلم پُرِ آتیشه ای ساقی
له ژاری تالی ژین دیسان پیالهی دل پره ساقی
من سم الحیاة الناقع کأس القلب ملیئة مرة أخری
از سم تلخ زندگی باز پیالۀ دل پُرِ ساقی!
وهره ئهمشهو وهکو ههر شهو، وهره ساقی دلم خوینه
تعالی اللیلة کاللیالی الماضیة تعالی، قلبی دامی
بیا امشب مثل هر شب بیا ساقی دلم خونه
ههتا کوو دیته چاوم خهو حهرامه شهربهتان بینه
آتی بالعصیر المحرم حتـی یأخذنی النـوم
تا خواب به چشمانم میآید ازین شربتهای حرام بیار
دلم زوخاوی لی درژی دهسا ههسته بکه مهستم
یسکـب القیح من قلبـی فـقم خمِّـرینـی
زدل خونابه میآید پس برخیز و مستم کن
شهرابی کون له جامی نوی،به خور تیکه بده دهستم
خمورالقدیمةفی کأس جدیدة بالمرة صبّیها واجعلیها فی یدی
شراب کهنه در جامی نو به یکباره بریز و به دستم ده
که وا کون کون بووه جهرگم له جهوری ماتهمی دنیا
لأن کبـدی هـکذا مـحرق من غدر حـداد الدنیـا
که اینگونه جگر پاره پارهست ز جور ماتم دنیا
ههتا کو سهردهمی مهرگم وهره ههر توم دهوی تهنیا
و تعالی حتی یأتینی الموت لأنی أریدک وحدک
بیا تا لحظۀ مرگم که تنها تو را خواهم
ههناسهی سهردی پر داخم دهمیکه گرتویه ناخم
من زمان آهاتی الباردة و حزینة إشتعل فی قلبی
آه سرد پرسوزم زمانی ست که در درون در گرفته
شهرابی تویه دهیشوری پهژارهی ژینی پر ئاخم
و خمـرک هذا وحـده یمـحو همـوم حیاتـی الحزینه
و تنهااین شراب توست که میشوید اندوه زندگی پرحسرتم را
«شهریف»
چون زنسیم میشود زلف بنفشه پرشکن وه که دلم چه یاد از آن عهد شکن نمیکند
«حافظ»
هتيجى تانى
روح وانساني
برو و فراموشم کن
برو و له بیرم که
بكرة حتيجي ثاني
بزودی دوباره برمیگردی
زور زوو دهگهریهوه
روح وانساني
برو و فراموشم کن
برو و له بیرم که
بس حتندم يوم علشاني
اما حتما یه روزی به خاطراین فراموشی پشیمان میشی
بهلام حهتمن روژیک سهبارهت بهو لهبیرکردنهت پهشیمان دهبیوه
انت كنت بتقول تهواني
این تو بودی که میگفتی عاشقمی
ئهوه تو بوی دهتوت ئاشقی منی
لما تجي في يوم تنساني
و هرگز اون روزی نمیاد که فراموشم کنی
و قهت روژیک نایه که له بیرم کهی
دنيا والله وفيها عجايب
این دنیا به خدا چیزهای عجیبی داره
به خوا دونیا شتی سهیری زور تیدا
روح هتيجي ثاني
بزودی دوباره برمیگردی برو!
برو! زور زوو دهگهریهوه
مين انت مين
تو کی هستی؟کی؟
تو کیی؟ کی؟
انت عشان حبيتك
چرا که من دوستت داشتم
بوچی که من خوشم دهویستی
ايه انت ايه
تو چی هستی؟ چی؟
تو چی؟ چی؟
لو هقول للدنيا انسيتك
اگه به دنیا بگم فراموشت کردم!
ئهگه به تهواوی دونیا بلیم له بیرم کردوی!
شوف ابقى شوف
ببین ببین چی مونده؟!
بروانه بروانه چی ماوه؟!
بكرة تندم لما اسيبك
فردا که ترکت کردم پشیمون میشی
سپهی که له جیم هیشتی پهشیمان دهبیوه
روح ياللا روح
برو یاللا برو!
برو یالا برو
بكرة شوقك ثاني يجيبك
خیلی زود علاقهات دوباره تو را پیش من میاره
زور زو خوشهویستیت بو من، تو لای من دینیتهوه
تخيل همه چیز است،تخیل پیش درآمدی از جاذبه های آینده زندگیست.
« انشتین »
انا يللي
انا يللي بحبك وحدي انا
من همانيام که به تنهايي تو را دوست دارم
منم ئهو کهسهی که تهنیا توی خوش دهوی
انا يللي بريدك لي انا
من همانیام که تو را فقط برای خود می خواهم
منم ئهو کهسهی که توم تهنیا بو خوم دهوی
انا يللي بعمري ببقى أنا
من همانیام که تمام عمرم را باقی خواهم ماند
منم ئهو کهسهی که تهوای عومرم دهمینمهوه
على وعدي يا وعدي
بر پیمانی که با تو بستم
له سهر ئهو پهیمانهی که له گهل توم بهستو
لوحدي انا
تنها من
تهنیا من
الهوى يا حبيبي الهوى أسرار عزیزم
عزیزم ,عشق سرشار از ناگفتنیهاست
خوشهویستم، عیشق پر له نهینیه
حيرة و غيرة و شوق و نار
پریشانی و حسادت و دلتنگی و سوختن
پهریشانی و حهسودی و دلتهنگی و سوتان
بتسال كيف بغار عليك؟
از من می پرسی که چگونه به تو حسادت می کنم؟
لیم ئهپرسی چون حهسودیم پیت دی؟
و قلبك علم قلبي يغار
در حالیکه قلب تو به من آموخت که حسود باشم
له حالیکدا دلی تو فیری کردم که حهسودیت پی بکهم
الدنيي بتحلى و انا وياك
هنگامیکه من وتو با هم هستیم جهان زیباتر می شود
ئهو کاتهی که من له گهل توم دنیا جوانتره
غير عمري بلحظة هواك
عشق تو, زندگی مرا در یک آن دگرگون کرد
خوشهویستیت ژیانی منی له یهک کات گوری
ما كان قلبي بيعرف حب
قلب من معنای عشق را نمی دانست
دلی من مانای خوشهویستی نهدهزانی
و لا عنده غالي لولاك
و اگر که تو نبودی، عشق پیشش ارزشمند نبود
و ئهگهر تو نهبای خوشهویستی لای وی مانایهکی نهبو
بارگهی خهم
رحلُ الهَمّ
کوله بار غم
شعر از: احمد محمد
ترانه از : 
ناصر رزازی
بارگهی خهمم ههڵگرت و هاتمهوه بۆ شارهکهم
حملتُ رحلَ همّی و رجعتُ إلی بلادی
کوله بار غمم را برداشته و سوی دیار خود آمدم
هاتم بهرهو دییاری شهنگی کهس و کارهکهم
جئتُ إلی بلادِ آبائی الخَضِرة
دیار سرسبز و خرم پدرانم
بۆ باوهشی به سۆزی دایکه دڵ سووتاوهکهم
إلی حضنِ ملیئٍ بالإحساسِ حضنِ أمی اللی جریح الفؤاد
سوی آغوش گرم و پرسوز مادر داغدیدهام
تاکوو بزانێ چهنده به سۆیه ئازارهکهم
کی تعرفَ ما أحرقَ آلامی للفؤادِ
تا مادر بداند چقدر درد من کشنده است
هاتووم وهکوو شهماڵێک چڵ و گهڵا بدوێنم
جئت کریحِ الشَّمال لِکی أتحدثَ النباتَ و الورقَ
آمدهام تا چون باد شمالی با گل و گیاه سخن بگویم
پاییزی غهرێبی دڵ به جارێک ههڵوارێنم
و أتخلصُ من خریفِ القلب بالمَرّة
و یکباره برگهای زرد پاییز غربت دل را فروریزم
که من نمهی باران بم، ئێوهش ئاوێنهی باخمن
إن کنتُ وابلا فأنتم مرآة حدیقتی
اگر من نم نم باران باشم شماهم آینۀ باغچۀ من هستید
ههرچهنده لێتان دوور بم ههنسک و ئاهی ناخمن
ومهما أکونُ بعیداً منکم فأنتم نشیجی و آهی
اگرچه از شما دورهم باشم ولی بازم هقهق و آه درون من هستید
دڵم پرسه خانهیه سهرم بهفری زستانه
قلبی مخبأ الهموم و رأسی کثلج الشتاء بسبب الآلام
قلبم آرمگه غمهاست وسرم چون برف از درد سپید گشته
ههمیشه خهم له چاوما باڵاترین میوانه
دوماً الهمُّ هوَ الضیفُ الافضلُ فی عینیَّ
غم همیشه والاترین مهمان چشامه
وهک باڵندهی لانهواز تهرهو بێ ناونیشانم
کالطیر المطرود من عشّه أنا تارک عشی مجهولاً
مثل پرندۀ رانده شده از لانه، من نیز از کاشان خویش بی نام ونشان رانده شدهام
چهن شیرینه که دهڵێم من خهڵکی کوردستانم
کم أحلَی إذ أقولُ أنا کُردستانی
چقدر شیرین است آنگاه که می گویم من اهل کردستانم
شیشه بشکسته را پیوند کردن مشکلست
دل چو آزرده شود خرسند کردن مشکلست
ترانه : پیی بلین
زیاد اسعد
پیی بلین تو خوا کهسی روژی هه زار جار
قولوا لها باالله من مثلی ألف مرّة کل یوم
بهش بگین تورا به خدا کی مثل من روزی هزار بار
ناوی توی له سهر لیوه به گریانو زار
یذکر اسمک بالبکاء و التضرّع
اسم تو با گریه و زاری رو لبهاشه
پیی بلین ئاشقیکم شیت و سهرگهردان
قولوا لها أنا عاشقٌ مجنونٌ متحیرٌ
بهش بگین عاشقی دیونه و سرگردانم
چاوه ریمه روژ و شهو له کوچه و کولان
استناک طوال اللیل و النهار فی الأزقة
روز و شب تو کوچه ها چشم براهم
پیی بلین بهسهرهاتم کرا به چیروک
قولوا لها أنّ مصیری صار قصة
بهش بگین سرنوشتم داستان شده
ههموو خهلک دهزانن منم مال ویران
و کل الناس یعرف هذا هو أنا اللی خسران و تعس
و همۀ مردم میدانند این منم که خونه ام خراب شده
پیی بلین پیی بلین ههموو عالهم پیی بلین ههمو دونیا پیی بلین
قولوا لها قولوا لها کل العالم و کل الناس
بهش بگین همه مردم و همه دنیا بهش بگین
پیی بلین له ههر کوچه و دیوارو دهروازهی شار
قولوا لها بأنّ فی کل زقاق و علی کل جدران و بوابة المدینة
که در هر کوچه و دیوارو دروازۀ شهر
ناوی ئهوه که نوسراوه به خوینی منی ههژار
أنّ اسمها مکتوب بدم مسکین مثلی
اسمه اونه که با خون من بیچاره نوشته شده
پیی بلین له ههر لایه ههوری دهکاته باران
قولوا لها أینما تمطر سحابٌ
بهش بگین هر طرف ابری که میباره
ئهوه منم دهبارینم فرمیسکی ئازار و ژان
أنّه هو أنا أمطر دمعات الحزن و الألم
این منم که اشک درد و آزار میبارانم
پیی بلین دلداریکم به شهو تهنیا ئهمینم
قولوا لها أننی عاشقٌ أتوحّد فی اللیالی
بهش بگین که من دلداری هستم شبها تنها میمونم
به یادی ئهو ههزار شیعری ئاشقانه ئهخوینم
و أنشد بذکرها الآلاف من قصائد الحب
و به یاد او هزار شعر عاشقانه میخونم
پیی بلین روژی دادی دهمرم سهر دهنیمهوه
قولوا لها یأتی یوم أموت و أجعلُ رأسی علی التراب
بهش بگین یه روز میاد میمرم و سر رو خاک میزارم
به یادی ئهو به ههناسهی گهرمی ئهو دهژیمهوه
لکن بذکرها و بنفَسها الحارة أحیی مرة أُخری
اما با یاد اون و با نفس گرمش عمر دوباره مییابم
پیی بلین که له من ئاشقتر کییه!؟
قولوا لها من هو أعشق منی!؟
بهش بگین کی از من عاشقتره!؟
وهکو من دیوانهو شهیداتر کییه
و من هو أکثر جنونا و ولهاً منی
مثل من دیونه و شیداتر کییه
ئهگهر ئهو ولاتی پهنای ئاشقانه
إذا کانت هی الأرض اللجوء للعشاق
اگه اون سرزمین پناه عاشقانه
کی وهک من کوردیکی بی مال و جییه
فمن هو مثلی کُردٌ بلا مکانٍ و ملجإٍ
کی مثل من یه کُرد بی خونه و بیپناهه
عشق احساس دردی است که از علاقه ای بزرگ و سرشار نشأت گرفته است.
"جبران خلیل جبران"
حبيب قلبي
حبيب قلبي حياة قلبي
عزيز دلم و تمام وجودم
خوشهویستی دلمو و ههمو ژینم
شغل قلبي تعب قلبي جرح قلبي
فکرم را مشغول کرد و دلم را شکست و زخمیش کرد
بیری منی به خوی گرتو و دلمی شکاندو برینداری کرد
بيظلمني بيئلمني
به من ظلم کرد و ناراحت و غمگينم ساخت
زولمی لیم کردو رهنجاندمی
يعذبني بيجرحني بيتعبني
آزارم ميده ، دلم را ریش، و روحم را خسته مي کنه
ئازارم دهدا، دلم بریندارو رهنجاوم دهکا
لو اسهرله و افكرله
اگر شب ها به خاطرش بيدار بمانم و به او فکر کنم
ئهگهر شهوانه سهبارهت به ئهو خهوم لی نهکهوی و بیری لی بکهمهوه
بينساني و ينسى الشوق و يسبني
منو فراموش و رها مي کنه و تمام دلتنگي هامو ناديده مي گيره و ترکم میکنه
له بیرم دهکا و تهواوی دلتهنگیکانی من وهبهر چاو ناهینی و جیم دیلی
لو بعدته بيرجعلي و يسمعلي
واگه اونو فراموشش کنم پیشم بر مي گرده و به حرفهام گوش ميده
بهلام ئهگه من ئهوی له بیر کهم دهگهریتهوه لام و گو به قسهکانم دهدا
و من تاني يغلبني
ولي دوباره آزارهاشو شروع مي کنه
بهلام دیسان ئازارهکانی دهست پی دهکا
حبيبي حبه نار و قربه نار و بعده نار
عزيزی که عشقش، درکنارش بودن و دوريش همه مثل آتش است
خوشهویستیک که عیشق و له لا بون و دوری ئهو ههمو وهک ئاگره
و ليل نهار مشغولة بيه
و شب و روز بهش فکر مي کنم
و شهو و روژ بیری لی ئهکهمهوه
و منو ياما قلبي داب و منو ياما شاف عذاب
چه قدر قلبم در آتش عشقش سوخت و چه آزارها که ازاو نديدم
چهند دلم ده ئاوری عیشقی ئهو دا سوتاو و چهندی ئازار دام
و لسه روحي فيه
اما هنوزم هستیام متعلق به اوست
بهلام هیستاش دلم له لای ئهوه
لا انا كلي ليه و دايبه فيه و روحي فيه
مني که تمام وجودم مال ا ونه و در عشقش مي سوزم
منیک که تهواوی ژیانم ئی ئهوه و له عیشقی ئهو دا دهسوتیم
ناديت عليه بايعني ليه
از او پرسيدم که چرا من را ترک مي کني
لیم پرسی که بوچی من جی دیلی
يا ويلي دايبه دوب و ازاي أتوب
اي واي من به يکباره در عشق او ذوب شدم و چگونه مي توانم دست از اين عشق بکشم
ههی داد که من بهتهواوی له عیشقی ئهو دا توا مهوه و چون دهتوانم دهست لهو عیشقه ههل گرم
يا دوب يا دوب من نظره وحده دوبت فيه
من فقط با يک نگاه او آب مي شوم
من تهنیا به نیگاهیکی وی دهتویمهونه
هو عشان بحن ليه و دبت فيه
به خاطر اينکه دوستش دارم و در عشقش سوختم
چونکه خوشم دهویت و له عیشقی وی دا دهسوتیم
اهون عليه يسبني ليه كده
اینقد براش بیارزش شدم، چگونه دلش راضي ميشه اينگونه منو ترک کنه
ئهوا بو وی بیئهرزیش بومه ، چون دلی دیت ئهوا جیم بیلیت
هو فاكرني ايه لعبة فی اديه
او فکر ميکنه من بازيچه اي در دستان او هستم
ئهو فکر دهکات من گالتهی دهستی ویمه
و حياة عينيه لعرفو اني مش كده
وليکن به چشمانش قسم به او نشان خواهم داد که من اينچنين نيستم
بهلام سویند به چاوانم پیی دهناسینم که من وا نیمه..!
